અનાયાસે જ મળી જાયછે તેના નામે
ઈશ્વરે કયો કદી પોતાની પાસે કસું રાખ્યું છે

ઝોઝ્વાઓ પીવાથી તરસ વધુ લાગે
પીવાની, તરસ કેટલી ચોટદાર હોય છે

મીઠી વાતોથી ઈશ્વર મળેછે ?
એ, શ્રોતાઓ જકડી રાખવાનું સાધનછે

હું જ મને મળતો રહુછું એમ
દવાખાને દર્દી ડોક્ટર જેમ
===પ્રહેલાદભાઈ પ્રજાપતિ

ઇચ્છાઓ ના મેળા મ્હાલે સફરમાં
સમય સારો નથી બોલે વહેવારમાં

ચાલતા રહેવાની ચાવી મળી પગમાં
ગડીયાળને ક્યાં ખબર ? કાંટા ફરે વર્તુળમાં

સફરે ચઢાણ રહે ઉભા મારગે ઉચાટમાં
પગ ને રસ્તાનું જોડાણ મંઝીલના વિચારમાં

સમય નો સીતારો રહ્યો વાતાવરણમાં
છતાં પરવા કર્યા વીના સૂર્ય ઉગે સવારમાં

જીન્દગી લસરતી રહી માંતની સફરમાં
માણસ કો’દી થયો માણસ ? તકરારમાં
===પ્રહેલાદભાઈ પ્રજાપતિ

એક વખત છેતરાઈ જાવ
મહોર મારી બંધાઈ જાવ
આશ્વાસનો બધા લઇ જાવ
ને રળવાનું બધું દઈ જાવ

ફરી આ પાચવર્ષનું પેકેજ લઇ જાવ
ભૂખ્યા પેટે મજુરી કરવાનું નૂતરું લઇ જાવ
લોકશાહી એક , ને માલિકો અનેક, આવી જાવ
વેચાય છે બિચારી, નાં બચાવનામાં લઇ જાવ
===પ્રહેલાદભાઈ પ્રજાપતિ

મૌનના પડઘે હોય વાજ
બોલેચહેરા ભીતર નો અવાજ

બીજા તરફ ફરિયાદની એક આંગળી
નિસાન તાકે ત્રણ ઓગળી ખુદ તરફી

લાખ છુપાવો ચહેરો વચનનો
મૌન તોડે, અહેવાલોનાં અરીસો

જાહો જલાલી નાં પડદા પડ્ગાય
હકીકતમાં સુરજને દીવો ન ધરાય
=== પ્રહેલાદભાઈ પ્રજાપતિ